Ćwiczenia

Własną stronę próby: ćwiczenia jedno pod drugim, plakietki z numerem próby, progiem i liczbą odpowiedzi, a przy limicie czasu zegar. Odpowiedzi zapisują się same w trakcie, a „Zakończ i sprawdź” liczy wynik z klucza i pokazuje go razem z wyjaśnieniami przy każdym zdaniu. Do samego końca treść jedzie do przeglądarki bez klucza odpowiedzi.

Termin liczy baza, nie przeglądarka, więc cofnięcie zegara nic nie daje, a próba po czasie kończy się przy wejściu. Otwarta próba jest jedna na ucznia i sekcję, więc powrót wchodzi w tę samą, z odpowiedziami, które zdążyły się zapisać. Wynik zapisuje się w chwili zakończenia i zostaje taki, jaki był wtedy.

Zespół, w panelu wyników przy nagłówku sekcji: trzy kafle (ilu rozwiązało, średnia, ilu zaliczyło), rozkład najlepszych wyników w pięciu koszykach i lista odbiorców z najlepszym wynikiem, liczbą prób i stanem „w trakcie”, „jeszcze nie” albo „bez konta”. Próby wolno wyzerować jednemu albo całej sekcji, i to zakładającemu albo temu, kto prowadzi szkołę.

Do tego jest duplikat. Kopia idzie jedną transakcją z kompletem ćwiczeń, ale wychodzi zawsze szkicem i zawsze bez odbiorców, żeby nikomu nie pokazać tego samego zestawu dwa razy. Nazwy, ustawień i kasowania cudzej sekcji lektor nie rusza; dołożyć do niej ćwiczenie albo odbiorcę wolno mu jak każdemu z modułem.

Tym, kto ją widzi. Przypisana sekcja ze szkicem nie pokaże się uczniom wcale, więc zdjęcie szkicu jest publikacją, choć wygląda na przełączenie jednego pola. Dlatego przy sekcji z odbiorcami ekran pyta oknem, ile osób zaraz to zobaczy, i pyta tak samo z komórki tabeli, jak z ekranu sekcji.

Bo E-learning celowo nie wie, co jest w pliku. Tam jest karta pracy w PDF i to, kto może ją pobrać; tutaj treść, którą uczeń rozwiązuje w przeglądarce, i wynik. Wspólna jest reguła przypisania - grupie albo pojedynczemu uczniowi - oraz ta sama warstwa wyboru odbiorców. Nic poza tym; plik dalej idzie E-learningiem.

Nie. Stopnie, skala i kategorie należą do Dziennika, a wynik ćwiczenia jest wynikiem ćwiczenia; przepisanie go na stopień to osobna decyzja i osobny przycisk, którego nie ma. Nie ma też listu ani dzwonka po opublikowaniu - to znaczy widoczność, nie powiadomienie. Kto zmienia klucz po rozwiązaniach, zeruje próby: zapisanych wyników nic nie przelicza.