E-learning

Ze znaku przy pliku, i tylko stamtąd: listu ani dzwonka ten moduł nie wysyła. Znak liczy się czasem wgrania, a nie tym, czy ktoś zajrzał, więc świeci tak samo dla całej grupy i gaśnie sam po tygodniu. Wariant „od twojej ostatniej wizyty” wymagałby śladu na osobę, a tego się tu świadomie nie zbiera.

Nie ma jak: przypisanie zapisze się poprawnie, ale bez konta nie ma czym się zalogować. Dlatego warstwa wyboru odbiorców stawia takiego ucznia na bursztynowo, w spisie i w plakietce, a zdanie pod zapisem mówi, ilu ich jest. Znak ostrzega, nie zabrania: konto zwykle dochodzi później, a przypisanie na nie zaczeka.

Zmienią się jego odbiorcy, i to w obie strony: materiał z folderu bez odbiorców wjedzie grupie na ekran, a przypisany grupie zniknie jej z ekranu. Z samej komórki „folder” tego nie widać, więc przeniesienie pyta oknem i mówi, kto dostęp zyska, a kto straci. Tak samo dla jednego wiersza, jak dla zaznaczonych.

W koszyku u dostawcy chmury, nie w bazie. Wgranie ma dwa kroki: API podpisuje adres, a przeglądarka wysyła bajty wprost tam, z pominięciem panelu; potem API pyta koszyk o prawdziwy rozmiar, bo zgłoszony przez przeglądarkę jest tylko obietnicą, i dlatego sufit sprawdza się dwa razy. Pobranie idzie podpisanym adresem ważnym kwadrans i zapisuje plik, zamiast otwierać go w przeglądarce.

Czterdzieści rozszerzeń z listy: dokumenty i arkusze, obrazy, dźwięk, film oraz archiwa. Programów nie. Sito stoi w API, a nie w polu pliku na ekranie, bo tamto jest podpowiedzią, którą da się ominąć. Największy pojedynczy plik ma dwieście megabajtów, a każdy wgrany zabiera miejsce wspólne z DocHubem - i odmowa mówi o miejscu szkoły, nie o module.

Zostają. Archiwum grupy nie zabiera jej folderów, bo kurs się kończy, a podręcznik zostaje uczniowi. Znikają dopiero razem z samym uczniem: zarchiwizowanemu domyka się wejście do szkoły, więc nie ma jak się zalogować. Archiwum pojedynczego pliku nie istnieje i nie będzie istnieć - skasowanie zabiera bajty, bo miejsce kosztuje co miesiąc.

Nie i nie. Śladu pobrania ten moduł nie zbiera, więc ekran nie udaje, że wie. „Jak poszło” to w ogóle inny moduł: Ćwiczenia, bo tam jest treść, którą uczeń rozwiązuje w przeglądarce, próby i wynik. Tutaj jest plik i to, kto może go pobrać. Ta granica jest wybrana, a nie tymczasowa.